ЛСП. Інтымны дзёньнік
1299 / 0
15.12.2015

ЛСП. Інтымны дзёньнік

Рэпэр зь Віцебску робіць вытанчаную, шчырую і сумленную музыку, нягледзячы на вонкавую мішуру і напускную самаўпэўненасьць.

Пакуль на белТБ ладзяць чарговае шоў зь нікому не патрэбнымі зоркамі, а на радыё гучыць чысты шырспажыў, у музычнай прасторы зьяўляюцца рэальныя героі пакаленьня. ЛСП сьледам за Каржом яскрава даводзіць, чаго можна дасягнуць самастойна — і пляваць ім на мэдыі. Віцебскі рэпэр мае 75 000 падпісантаў «УКантакце», тры ўдалыя альбомы, зьбірае аншлягавыя канцэрты ў Беларусі і Расеі, але ня даў яшчэ ніводнага талковага інтэрвію і ў менскім мэтро, відаць, езьдзіць можа бяз боязі быць парваным прыхільнікамі на шматкі.

Каржа пакінем у спакоі, ЛСП працуе трохі на іншую аўдыторыю — больш прасунутую і яўна 18+. Ён закладае ў свае тэксты іранічныя падсэнсы, часам не адразу чытальныя, і дужа патрабавальны да агульнай падачы і гучаньня. Ён абсалютна валодае словам — недарма вучыўся на філфаку — і папракнуць яго можна хіба толькі ў залішнім злоўжываньні лаянкай. Але цуд у тым, што пры гэтым у яго атрымліваецца не выглядаць тупым і пошлым. Няма ў яго вось гэтай «банькі, рыбкі і піва». ЛСП апявае нялёгкую працу стрыптызэрак, сьцябецца з расейскіх тэлезорак, рэспэктуе Наторыюсу і сьніць сны пра нешта большае. Альбом, як здалося, якраз пра гэта — згубленасьць у сьвеце мрояў ды ілюзіяў і пошук сябе сапраўднага. І найлепш гэтая тэма раскрываецца ў трэках «Что-то ещё» і «Синее».  Агулам жа ў «Magic City», у адрозьненьне ад папярэдніх рэлізаў, зусім няма прахадных трэкаў. ЛСП робіць даволі вытанчаную, інтымную, шчырую і сумленную музыку, нягледзячы на вонкавую мішуру і напускную самаўпэўненасьць.

Досыць рэдкая зьява на беларускай сцэне, калі выканаўца нібы распускаецца ў стылі, які мэнтальна дужа далёкі ад нас. Такое было, напрыклад, зь Сьветам Хадановічам, які граў блюз так, нібы нарадзіўся ў дэльце Місысыпі. Блізкія эмоцыі выклікае і ЛСП у рэп-музыцы. Яго расейскамоўная чытка цалкам гарманічна кладзецца на тлусты біт, яго не папракнеш у найгрышы, ён не гуляецца ў рэп, зь ім гэта адбываецца па-сапраўднаму — у гэтым і ёсьць сакрэт. Праўда, у трэку «Безумие» зьяўляецца запрошаны госьць — расейскі рэпэр Oxxxymiron, які сваёй вакальнай харызмай цалкам перакрыў ЛСП.

«Magic City» — гэта ўнёсак хутчэй у расейскую, а не ў беларускую музкультуру. Калі не лічыць фразы «дайце грошы» ў песеньцы «Бэнкрол», беларускі калярыт і тутэйшыя рэаліі ў «Magic City» не адлюстраваныя ніяк. Але чаму б не парадавацца за беларусаў, якія дасягнулі такіх вяршыняў на чужой тэрыторыі.

Сяргей Будкін

Тэгi:
LSP